تبليغاتX
ميرا - شعله های خشم


"در سخنان روشن و شفاف روز سه شنبه‌ی بازپرس جنايي تهران روشن شد؛ مردی که در برابر مجلس خود را آتش زد، نه «مشکل روانی» داشته و نه «معتاد» بوده است. مسوول قضایی این پرونده به روشنی اعلام کرده است: « اين فرد در طول سال جاري 2 بار ديگر به مسوولان مجلس مراجعه كرده و در هر بار مراجعه، تنها خواسته وي اشتغال به كار بوده است»."

"در تحصني که توسط شوراي عمومي انجمن ‏اسلامي دانشگاه اميرکبير و با حضور بيش از ۵۰۰ تن از دانشجويان اين دانشگاه در اعتراض به پروژه دفن "شهيد" ‏در دانشگاه و "سوء استفاده از نام شهيد" براي ايجاد "فضاي خفقان" در دانشگاه برگزار شد،معترضين با طرح ‏شعارهاي مختلف به مخالفت چند باره با اين عمل پرداختند."

دو حادثه متوالی در طی کمتر از ۱۰ روز ... .
در هر کشور دیگری با حداقل دمکراسی حادثه خودسوزی سه انسان که یکی از آنها در مقابل مجلس و در پیش چشم نمایندگان روی داده است و حادثه دوم که حمله وحشیانه به حریم دانشگاه و بازداشت بیش از ۲۵ دانشجو بوده است می توانسته آشوبی در جامعه و دلهره ایی به جان دولتمردانش بیاندازد اما گویا در این سرزمین فلک زده مردمانش همه در خوابند و دولتمردانش فعلآ شب ها خواب ماهی های رنگی شب عید را می بینند.

این روزها در حالی بخاطر تجلیل از شهیدان گمنام دانشجو را ممنوع الورود به دانشگاه می کنند و به ضرب باتوم مورد ضرب و شتم قرار می دهند و بازداشت می کنند که جانبازان همان جنگ هشت ساله که شهیدان زنده این نبرد بوده اند آبرو می فروشند  و دست به خودسوزی می زنند و از جایگاه ریاست مجلس به آنان توهین و اهانت می شود و از آنان با نام معتاد و اراذل و اوباش نام برده می شود و در این میانه افکار عمومی و دانشجویان حیران می مانند که از یک سو دانشجو را به بهانه مخالفت با قبرستان کردن دانشگاه مورد ضرب و شتم قرار می دهند و از سویی دیگر مهم ترین نهاد قانون گذاری و نمایندگان یک جامعه بی تفاوت از کنار جان یک انسان (جانباز یا غیرجانباز)می گذرند.
در حالی که خبرگذاری ها از فردی که در مقابل مجلس خودسوزی کرده بود به عنوان جانباز یاد کرده بودند لاریجانی به عنوان رئیس مجلس وی را معتاد نامیده بود که به شدت از سوی بازپرس ویژه این مسآله رد شد.

حال کدام را باید باور کرد ؟؟ جانبازانی که با میزان بالای جانبازی در معاش یومیه خود وامانده اند و تحریم و تکریم و مقبره سازی برای شهیدان گمنامی که نمی دانیم بعد از گذشت ۳۰ سال از آنان چه باقی مانده است؟؟
آیا دانشجو حق ندارد از خود و از مسولین بپرسد که این چگونه تکریمی است که جانباز را معتاد خطاب می کنند و از سویی دیگر هتک حرمت حریم دانشگاه می کنند به بهانه پاسداری از حرمت شهدا؟؟
بیش از ۳۰ دانشجو به دانشگاه ممنوع الورود شدند و ۲۵ نفر بازداشت شده اند و آیا کسی از خود می پرسند که آیا خانواده شهدا راضی هستند به آنچه دارد به نام و یاد شهید بر سر دانشگاه و دانشجو می آید؟؟
چرا حالا و در آستانه انتخابات این پروژه جدید با این شدت و حدت در حال انجام است.اگر حتی بپذیریم خودسوزی ها هر کدام اتفاقی روی داده اصرار بر دفن شهدای گمنام در دانشگاه پلی تکنیک و همزمان شدن حمله به استاد "جتهد شبستری"به بهانه سخنرانی وی در دانشگاه صنعتی اصفهان و پلمپ دفتر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی اصفهان و تکفیر وی ازرسانه های دولتی نشان از آغاز پروژ ایی تازه دارد.

پروژه ایی که که در آغاز اینچنین گستره و حمله ایی را در دانشگاه ها طراحی کرده را می توان حدس زد که در انتها قصد دارد ره به کجا ببرد.

پی نوشت : خدا را شکر اصلاح طلبان مهدی کروبی را داشتند تا لااقل کسی باشد که هر چند اندک به انچه در دانشگاه پلی تکنیک می گذرد اعتراض کند .
کروبی:....... دیده اند که فضای دانشگاه از دستشان خارج شده و یا به قولی از فرهنگ شهید و شهادت فاصله گرفته است. می خواهند با دفن شهید در دانشگاه، به هر بهانه ای برنامه ای بر سر مزار آنها اجرا کنند و بررسی کنند که چه کسی در این برنامه شرکت می کند و چه کسانی در این برنامه ها شرکت نمی کنند و در مرحله بعد و پس از شناسایی گروه دوم، برخوردهایی با آنان انجام دهند.... .

پی نوشت : بعد از پروژه ناتمام و ناموفق "هاشم آغاجری" گویا این بار نوبت به "مجتهد شبستری " رسیده است تا هدفی تازه برای تمامیت خواهان باشد.
وی جزو اولین اساتید دانشگاه تهران است که توسط دولت احمدی نژاد اجبارا بازنشسته شد.همچنین فصلنامه مدرسه نیز پس از انتشار مقاله ای از او بنام"قرائت نبوی از جهان" توقیف شد. وی هم اکنون رییس دانشنامه بزرگ اسلامی است.

پی نوشت : خودسوزی های انجام شده در برابر مجلس و دفتر ریاست جمهوری و دانشگاه تهران را می توان فوران آتشی دانست که شعله هایش از درون ملت سر برآورده است.
| میرا | 0:59جمعه 9 اسفند1387 | |

درباره من

من گم شده ام
میان این همه شکل و فرم و تصویر
اسیر شده ام
میان این همه رنگ و رنگ و رنگ
و هنوز ریشه دارم میان دامنه های سرگردانی

نوشته های پیشین

  • مرداد 1388
  • تیر 1388
  • خرداد 1388
  • فروردین 1388
  • اسفند 1387
  • دی 1387
  • آذر 1387
  • آبان 1387
  • مهر 1387
  • شهریور 1387
  • مرداد 1387
  • تیر 1387
  • خرداد 1387
  • اردیبهشت 1387
  • فروردین 1387
  • اسفند 1386
  • بهمن 1386
  • دی 1386
  • آذر 1386
  • آبان 1386
  • مهر 1386
  • شهریور 1386
  • مرداد 1386
  • تیر 1386
  • آرشیو موضوعی

  • جامعه
  • شخصی
  • سیاست
  • زنان
  • حقوق بشر
  • هنرو فرهنگ
  • اقتصاد
  • دوستان

  • میرا
  • جمهور
  • مسیح
  • آنیما
  • spotlight
  • توکای مقدس
  • حمیدرضا سلیمانی
  • یک لحظه تنهایی
  • كيانوش سنجري
  • دل نوشت
  • زندان ایران
  • بهزاد باشو
  • راز نو
  • دفتر بی مخاطب
  • کسوف
  • امشاسپندان
  • تجربه های زنانه
  • وارش
  • بی بی مهتاب
  • زن نوشت
  • مسافر
  • هنوز
  • بوی خاک
  • گرگ صابونی
  • پرشین کارتون
  • کافه گودو
  • پرنده خارزار
  • روزمزگی ها
  • گفتنی ها
  • ته دیگ گفتنی ها
  • گلنسا
  • صوراسرافیل
  • عبور از راه بی نقشه
  • ققنوس
  • یار دبستانی من
  • غورباقه باز
  • پرگاس
  • تبعیدی عصبانی
  • برونکا
  • خوابگرد
  • نوای نی
  • زنده باد آزادی
  • کتابلاگ
  • قمارعاشقانه
  • نگاه بی حجاب
  • پیهن
  • آن زن
  • نیروانا
  • کلید
  • آفتابگردان عاشق
  • نگاتیو
  • حقوق بشر و فردگرایی
  • بانو وسگ ملوس
  • بدون سانسور
  • نت هشتم
  • همیشه خالی
  • نسرین
  • فصل زن
  • آش ایرونی
  • امیرهادی انواری
  • عمواروند
  • یک لیبرال دمکرات
  • به تماشای آبهای سپید
  • بند 209
  • عسل نگاشت
  • مشقهای من
  • وسوسه ایی به نام بودن
  • آزاد بهین
  • زندونی
  • گفت و گوی اصلاحی
  • اسرار نهان
  • روزنگاشت
  • جیغ و داد نو
  • یاس و داس
  • فریاد زنان
  • طبقه دوازدهم
  • ارکیده
  • هم واژه آزاد
  • صفحه سیزده
  • نصورنقی پور
  • خانوم
  • فوتو یاس
  • رها در باد
  • دل نوشته های یک روزنامه نگار
  • یادداشتهای یک خبرنگار خود خوانده
  • اتوبوس آبی
  • نوشته
  • تاریکخونه
  • آفتاب از نگاه تو میروید
  • حذفیات
  • اندیشه و احساس
  • خبرنگاران صلح
  • حضرت خضر
  • یادداشت های دکتر نعمت احمدی
  • تریبون آزاد
  • ما همه خوبیم
  • شنگرف
  • از هر دری سخنی
  • هزارو یک شب
  • یه شب مهتاب
  • قرمه سبزی
  • عمو اروند
  • ته نشین
  • ملی مذهبی
  • پوتین
  • ناگفته های انقلاب 57
  • فاژ
  • اوهام
  • دلریخته
  • باد صبا
  • فردا
  • آگراندیسمان
  • نوشته های شخصی سعید نورمحمدی
  • پی نوشت
  • زخم کهنه
  • شب غوک
  • سبك ايراني
  • روزی روزگاری باران
  • فریاد منهای سانسور
  • نگاهی به آسمان
  • جامعه مدنی
  • خانه سیاه است
  • روشن تر از خاموشی چراغی ندیدم.
  • سيندخت
  • دلریخته
  • من با خودم
  • كوزه
  • زنده باد آزادی
  • آزادی نو
  • لینکها

  • روزنامه هم میهن
  • سایت خبری نوروز
  • خبرگذاری مهر
  • خبرگذاری روزنا
  • کمیته گزارشگران حقوق بشر
  • زنستان
  • تغییر برای برابری
  • کانون زنان ایران
  • میدان
  • انجمن مدافعین جامعه مدنی
  • کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران
  • ایران امسال
  • خبرنامه امیرکبیر
  • سازمان دیده بان حقوق بشر
  • سازمان عفو بین الملل
  • سازمان جهانی منع شکنجه
  • خبرنت
  • لوگو


    میرا

    پاورقی


    طراح:مهدی محسنی

    POWERED BY
    BLOGFA.COM

     RSS