پیوندهای روزانه
+ آرشیو +
شنیده ام امروز در دانشگاه تهران قیامتی بوده ، شنیده ام درهای سالن علامه امینی را سه قفله کرده بودند تا کسی وارد حریم خلوت رئیس جمهور با دانشجویان منتخب نشود.
یا للعجب درها را چرا سه قفله کرده ایی آقای رئیس جمهور؟؟ این جمع که می بینی فرزندان همین سرزمین هستند.این دانشجوهایی که می بینی خشمگینند ولی نه آنقدر که درها را ببندی و خودت را در سالن حبس کنی با دانشجویان منتخبت.
آقای رئیس جمهور راه ساده تری هم بود ،تو هم مثل خاتمی می توانستی در جمعشان باشی و به حرفها و فریادهایشان توجه کنی . اینها بی سلاح آمده بودند . سلاحشان مشتهایشان بوده که بالا نرفته برسرشان کوبیده می شود و حنجره ها و فریادهایشان که با گازهای رنگارنگ فلفل و اشک آور در گلو خفه شده . نه آقای رئیس جمهور اینها اصلآ ترسناک نبوده و نیستند.
اینها که اینجا در عکس ها می بینی اقای رئیس جمهور فقط و فقط یک جمعیت چند ده نفری!!! هستند و نه بیشتر .اینها که می بینی آقای رئیس جمهور آزاد هستند برای دوستان در بندشان تجمع بگذارند و اصلآ هم تضمینی نیست خودشان به آن دوستان نپیوندند .
اینها که می بینی، آقای رئیس جمهور دانشجویان آزاد ایرانی هستند که نمی توانند بروند داخل سالن و با رئیس جمهورشان حرف بزنند نمی توانند بروند و به رئیس جمهورشان اعتراض کنند و این یعنی همان نهایت آزادی.
اینها که می بینید اراذل و اوباش نیستندو باور کن دانشجو هافقط همان کارت به دستان نبودند . که آنها کارت به دست هستند و اینها ستاره دارند و آقای رئیس جمهور،در محضر عدالت تو به من بگو ،کدام را گرانتر می خریم؟؟
اینها که می بینید ما هستیم ... من وهمکلاسیم.
لطفآ ازاینها نترسید. لطفآ از ما نترسید ما نه براندازیم نه انقلابی .چه نرم ، چه سخت .ما فقط میخواهیم مارا ببینید، ما میخواهیم مارا بشنوید.
آقای رئیس جمهور بیا جلوتر نترس من هیچ ندارم که تو بخاطر فرار از آن خودت را در سالن تالار علامه امینی پنهان کنی . من هیچ ندارم جز قلمم جز کاغذم . از من نترس.
آقای رئیس جمهور شنیده ام گفته ایی در دانشگاه کلمبیا همه را راه نداده بودند و تنها بعضی با کارت امده بودند به داخل سالن، از مشاورت از برنامه ریزان این مراسم بپرس امروز دانشجوها چگونه انتخاب شده بودند؟آقای رئیس جمهور امروز خبرها پشت درهای علامه امینی ماند .
آقای رئیس جمهور من دانشجوی وارداتی نیستم، من جوان وارداتی نیستم،من فرزند همین سرزمین هستم. آقای رئیس جمهور آن دانشجوی خشمگین پشت در مانده ، آن دانشجوی ستاره دار ، آن دانشجوی دربند هم به اندازه همان دانشجوی منتخب کارت به دست از خاک این سرزمین سهم دارد.
آقای رئیس جمهور من را،مارا،ببین،گوش کن، بشنو و باورمان کن.خواسته های ما به همین سادگیست.
