تبليغاتX
ميرا - همه این سنگهای لعنتی

همه این سنگهای لعنتی دوباره دارند می آیند. بلاخره سکوت شکسته شده و مقامات قضایی جمهوری اسلامی اعتراف کردند که جعفر کیایی سنگسار شده است . همه این سنگهای لعنتی که آمده اند و جان انسانی را به یغما برده اند و آنها که سنگ زده اند آنها که بیگناه ترین هستند و باید این بی گناهیشان را با سنگباران یک انسان دیگر تصویر می کردند.

قاضی که حکم داده و سنگ اول را زده و چه بازی غریبی است وقتی مردمی ساده دل در دل روستای آقچه کند حاضرنشده اند سنگ بزنند بر پیکر انسانی که نمی دانستند از او بی گناهترند یا نه؟مردم روستای آقچه کند که چه دلاورانه نامشان را برای همیشه در تاریخ حقوق انسانی این سرزمین ثبت کردند .
حتی بسیار برتر از ما که خودمان با سکوتمان و شادمانیمان از اجرانشدن سنگسار خودمان را فریب دادیم حتی آن هنگامه که مسیح عزیز فریاد برآورد که حکم فقط معلق شده معلق... .و من حالا فقط دارم آن سنگهای معلق را می بینم که آمده طرف جعفر کیایی و شاید قرار است برود طرف مکرمه و شاید هم بقیه . این سنگهای لعنتی که قرار است خط بکشد برروی هر چه عشق است .

همه این سنگهای لعنتی ... .این سنگهای نفرین شده که حالا به انتظار نشسته برای زنی که ۱۱ سال است هر شب کابوس سنگسار می بیند و هر صبح با وحشت سنگی که صاف می خورد به گیجگاهش بیدار می شود . این چه گناهی است که ۱۱ سال کابوس نمی تواند تطهیرش کند؟
این چه جرمیست که نمی توانیم ببخشمش تا زمانی که زن را ببریم در میان گودال سنگسار و باری دیگر پرواز سنگها را به نظاره بنشینیم . آنچه آنجا بر سر گودالهای نفرین شده سنگسار می شکند نه یک انسان که همه انسانیت است که به تاراج این سنگهای لعنتی می رود .آنچه آنجا به تاراج می رود همه معیار گناه و بی گناهی است .

حالا مکرمه را به زندان اوین تهران منتقل کرده اند اورا به تهران آورده اند تا مبادا دوباره حکمی که نباید اجرا می شده اجرا شود و اکنون نه فقط این زن، مکرمه که دو زن در زندان اوين تهران، دو زن در زندان سپيدار اهواز، يك زن در زندان تبريز، يكي در زندان ورامين و يك نفر در زندان اروميه چنين انتظار تلخي را روزانه تجربه مي‌كنند؛ زنانی که هر کدام سالهای متوالی را با کابوس این سنگهای لعنتی گذرانده اند.
زنان دردمندی که هر کدامشان با سالها سابقه زندان با روحی خسته و تنی رنجور انتظار معجزه ایی را می کشند تا رها شوند از خیال این سنگها ، از خیال همه این سنگهای لعنتی ... .
فعالین حقوق زنان به همراه همه انجمن های حقوق بشر و در رآس آنهاشادی صدر بسیار عزیز ما که با همه سم پاشی های بعضی از اراذل اینترنتی هر روز بهتر و باصلابت تر عمل می کنند تمام تلاششان را برای نجات جان این محکومین به کار بسته اند بیایید تنهایشان نگذاریم ، همراهی ما می تواند نوری شود در تارکی محض قوانین جزایی این سرزمین.
| میرا | 1:22پنجشنبه 21 تیر1386 | |

درباره من

من گم شده ام
میان این همه شکل و فرم و تصویر
اسیر شده ام
میان این همه رنگ و رنگ و رنگ
و هنوز ریشه دارم میان دامنه های سرگردانی

نوشته های پیشین

  • مرداد 1388
  • تیر 1388
  • خرداد 1388
  • فروردین 1388
  • اسفند 1387
  • دی 1387
  • آذر 1387
  • آبان 1387
  • مهر 1387
  • شهریور 1387
  • مرداد 1387
  • تیر 1387
  • خرداد 1387
  • اردیبهشت 1387
  • فروردین 1387
  • اسفند 1386
  • بهمن 1386
  • دی 1386
  • آذر 1386
  • آبان 1386
  • مهر 1386
  • شهریور 1386
  • مرداد 1386
  • تیر 1386
  • آرشیو موضوعی

  • جامعه
  • شخصی
  • سیاست
  • زنان
  • حقوق بشر
  • هنرو فرهنگ
  • اقتصاد
  • دوستان

  • میرا
  • جمهور
  • مسیح
  • آنیما
  • spotlight
  • توکای مقدس
  • حمیدرضا سلیمانی
  • یک لحظه تنهایی
  • كيانوش سنجري
  • دل نوشت
  • زندان ایران
  • بهزاد باشو
  • راز نو
  • دفتر بی مخاطب
  • کسوف
  • امشاسپندان
  • تجربه های زنانه
  • وارش
  • بی بی مهتاب
  • زن نوشت
  • مسافر
  • هنوز
  • بوی خاک
  • گرگ صابونی
  • پرشین کارتون
  • کافه گودو
  • پرنده خارزار
  • روزمزگی ها
  • گفتنی ها
  • ته دیگ گفتنی ها
  • گلنسا
  • صوراسرافیل
  • عبور از راه بی نقشه
  • ققنوس
  • یار دبستانی من
  • غورباقه باز
  • پرگاس
  • تبعیدی عصبانی
  • برونکا
  • خوابگرد
  • نوای نی
  • زنده باد آزادی
  • کتابلاگ
  • قمارعاشقانه
  • نگاه بی حجاب
  • پیهن
  • آن زن
  • نیروانا
  • کلید
  • آفتابگردان عاشق
  • نگاتیو
  • حقوق بشر و فردگرایی
  • بانو وسگ ملوس
  • بدون سانسور
  • نت هشتم
  • همیشه خالی
  • نسرین
  • فصل زن
  • آش ایرونی
  • امیرهادی انواری
  • عمواروند
  • یک لیبرال دمکرات
  • به تماشای آبهای سپید
  • بند 209
  • عسل نگاشت
  • مشقهای من
  • وسوسه ایی به نام بودن
  • آزاد بهین
  • زندونی
  • گفت و گوی اصلاحی
  • اسرار نهان
  • روزنگاشت
  • جیغ و داد نو
  • یاس و داس
  • فریاد زنان
  • طبقه دوازدهم
  • ارکیده
  • هم واژه آزاد
  • صفحه سیزده
  • نصورنقی پور
  • خانوم
  • فوتو یاس
  • رها در باد
  • دل نوشته های یک روزنامه نگار
  • یادداشتهای یک خبرنگار خود خوانده
  • اتوبوس آبی
  • نوشته
  • تاریکخونه
  • آفتاب از نگاه تو میروید
  • حذفیات
  • اندیشه و احساس
  • خبرنگاران صلح
  • حضرت خضر
  • یادداشت های دکتر نعمت احمدی
  • تریبون آزاد
  • ما همه خوبیم
  • شنگرف
  • از هر دری سخنی
  • هزارو یک شب
  • یه شب مهتاب
  • قرمه سبزی
  • عمو اروند
  • ته نشین
  • ملی مذهبی
  • پوتین
  • ناگفته های انقلاب 57
  • فاژ
  • اوهام
  • دلریخته
  • باد صبا
  • فردا
  • آگراندیسمان
  • نوشته های شخصی سعید نورمحمدی
  • پی نوشت
  • زخم کهنه
  • شب غوک
  • سبك ايراني
  • روزی روزگاری باران
  • فریاد منهای سانسور
  • نگاهی به آسمان
  • جامعه مدنی
  • خانه سیاه است
  • روشن تر از خاموشی چراغی ندیدم.
  • سيندخت
  • دلریخته
  • من با خودم
  • كوزه
  • زنده باد آزادی
  • آزادی نو
  • لینکها

  • روزنامه هم میهن
  • سایت خبری نوروز
  • خبرگذاری مهر
  • خبرگذاری روزنا
  • کمیته گزارشگران حقوق بشر
  • زنستان
  • تغییر برای برابری
  • کانون زنان ایران
  • میدان
  • انجمن مدافعین جامعه مدنی
  • کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران
  • ایران امسال
  • خبرنامه امیرکبیر
  • سازمان دیده بان حقوق بشر
  • سازمان عفو بین الملل
  • سازمان جهانی منع شکنجه
  • خبرنت
  • لوگو


    میرا

    پاورقی


    طراح:مهدی محسنی

    POWERED BY
    BLOGFA.COM

     RSS