پیوندهای روزانه
+ آرشیو +
توکای مقدس ، یک بازی مقدس به راه انداخته که دوستش داشتم و از قضای روزگار باشو نازنین مرا هم به این بازی فراخوانده است .
قرار شده هر کداممان از لینک ها و دوستان وبلاگ نویسمان آنهایی را که بیشتر می خوانیمشان توصیف کنیم در چند جمله،و شاید هم فقط یک جمله. اجابت می کنم باشو نازنین را و ابتدا هم با وبلاگ خودش آغاز می کنم .
باشو را پیش از وبلاگ نوشتن و وبلاگ نویسی کشف کرده ام. کارتونیست جوانی که قلمش نه فقط در کارتون که در نوشته هایش هم به همان ظرافت و جسارت است ،و البته پر از طعنه و کنایه که این خصلت را مستقیم از کاریکاتورهایش وام گرفته و نامه معروفش به مانا نیستانی شاید تلنگری بود به وبلاگستان در زمان بازداشت مانا .
جمهور ،مهدی محسنی ، وارطان و این روزها جمهوریت ، قطعآ در ردیف وبلاگ هایی است که نمی توان وبلاگستانی بود و سیاسی هم بود و خواست نقد تند و تیز اجتماعی هم خواند وبی تفاوت از کنار وی گذشت. نگاه بسیار دقیق و کنجکاو و قلم جسور و جذابش او را به یکی از شاخص ترین نمونه های موفق وبلاگ نویسی تبدیل کرده است و به نظر من بزرگترین حق ایی که در برگزاری مراسم دویچه وله از کسی ضایع شده است حقی بود که از وی در آخرین دوره برگزاری به ناحق گرفته شد و جایزه ایی را که بسیار شایسته اش بود از وی دریغ شد.او پدرخوانده وبلاگ های بسیاری است و یکی از آن همه هم وبلاگ میرا.
پروانه اسیر در زندان ایران در ردیف وبلاگ هایی است که نمی توان قلم توانمند و احساس لطیفش را نادیده گرفت . فعال حوزه حقوق زنان و کودکان ،فعال اجتماعی و کنشگر اجتماعی که نوشته هایش می تواند خوابی لطیف را برات تعبیر کند.از او بسیار آموخته ام و این روزها وبلاگش رنگ و روی روشنی یافته است.
گرگ صابونی ،که مریم پالیزبان ساخته شاید یکی از آن وبلا گ هایی بود که کشفش چون کشف یک تجربه ناب بود برای من . بازیگر جوان فیلم نفس عمیق ،که کشف کردم شاعر خوبی هم هست و نویسنده و شاید بسیاری دیگر که در پی کشفش هستم و از سرودهایش لذت برده و می برم.
مسیح ،مسیح علی نژاد یکی از وبلاگ های پربیننده که از زمانی که آواز دلفین ها را معنی کرد به تیغ فیلتر گرفتار شد . روزنامه نگار پرتوان و جسور و البته اخراجی معروف خانه ملت که کمترصبوری از کف داده و عصبانی شده که این روزها دارد عصبانی می شود.
وارش آسیه امینی را بسیار دوست دارم و نه فقط به خاطر وارش ،که بسیار این کلمه را با لهجه شیرین شمالی دوست دارم ،بلکه بخاطر شخصیت جذاب و قدرتمند نویسنده این وبلاگ ... . آسیه امینی برای یک نسل از کنشگران تازه نفس اسطوره و معلمی است هر چند شاید خود نداند که معلم و اسطوره آنان است.کنشگر جسور و پرتلاشی که معدود دفعاتی که دیده امش مقابل درهای اوین بوده.
آسیه امینی را تحسین می کنم بابت همه تلاش هایش برای همه آنچه در راه حقوق بشر می کند.
کسوف و کشف دنیا از دریچه دوربین . همه جاهست ،از تجمع زنان تا انجمن صنفی روزنامه نگاران و سد سیوند و پاسارگاد و ... ،این مرزشکنی اش قابل تحسین.
رازنو که گاهی پر است از رازهای نو و گاهی خوب است و گاهی متوسط و گاهی فقط جنجالی اما نمی توان دوستش نداشت و نخواندش ،و این همه می ماند با یک ای کاش ... .
خبرنگاران صلح را برای نه فقط خبرنگار بودن و طرفدار صلح بودنشان،چیزی که بسیار دوست دارم و این خود به خودی خود جذاب هست ،بلکه بابت همه آنچه می توان در وبلاگ گروهیشان یافت دوست دارم، چیزهای تازه و نابی را که می توان در وبلاگشان یافت دوست دارم.
گفتنی های یک دوست ،و چقدر این کلمه دوست را دوست دارم . از آدمهایی که شهامت تغییر دارند و بیشتر از آن شهامت اینکه تغییرشان را فریاد بزنند خوشم می امده و می آید و خالق گفتنی ها از این دسته ادمهاست و قابل تحسین.این روزها گفتنی هایش ته دیگ دار هم شده که باید خواندنی باشد.
بوی خاک ،که بوی ملایم خاک خیس را به مشامت می زند. خبرنگاری که خوب می بیند و خوب تر می نویسد . از آن آدمهای نابی که حرف و عملشان یکی است و در این زمانه نایاب شده است از آن معدود ادمهای که روابط پیچیده انسانی نمی تواند وی را به مقام مصالحه و مدارا با انچه غیرحق می داند بکشد.
پرشین کارتون که نشان داد ایرانی ها هم می توانند گروهی کار کنند اگر بخواهند.
مسافری که در فکر فردا ی وطن است. خواهری نازنین که خوب می نویسد و نمی توان او را از پشت کلماتش لمس کرد باید بشناسیش تا بدانی چرا میان همه وبلاگ نویس ها این یکی نه فقط برای من که برای بسیاری دیگر هم چون خواهر است.فعال و کنشگر اجتماعی ،فعال حوزه زنان و سیاست و اندیشه و بسیار بیش از این همه فعال عرصه حقوق بشر .
آفتابگردان عاشقی که یکی از بهترین دوستانم را بعد از شناختن او شناختم و این آشنایی با دوستی نازنین که برایم خواهری نازنین شده را مدیون آشنایی با وبلاگش هستم. طنز نوشته هایش را دوست دارم . نوشته هایش به تمام گرمای ناب وجودش را انعکاس می دهد. بسیار شبیه به نام وبلاگش آفتابگردانی در پی آفتاب که عاشقانه آن آفتاب را برای سرزمین سردش می خواهد.
نوای نی که هیچگاه نتوانستم نوای نی اش را تا انتها بشنوم . خوب می نویسد اما هنوز نمی داند نوشته ها در وبلاگ ها باید موجز باشد و کوتاه . هر چند در زندان که بود کشف کردم دلم حتی برای همان نوشته های طولانیش هم تنگ خواهد شد.
عبور از راه بی نقشه یک دانشجوی ممنوع الورود تعلیقی که اسم وبلاگش فصلی یک بار تغییر می کند و من این اسم آخر را بیشتر ازهمه دوست دارم . طنزهای تلخش را دوست دارم و مطالب سینمایش را نه . نقدهایش خوب هستند و گاهی هم نه چیزی شبیه خودش.
حقوق بشر و فردگرایی به شیوه بهزاد مهرانی که این روزها بیشتر از وبلاگ نویس در قالب روزنامه نگار فرورفته و نوشته های متین و منطقیش بسیار بیشتر از اینها باید و می تواند بازدید داشته باشد.
پی نوشت : وبلاگهای زیادی هستند که می خوانمشان همچون سمیه توحیدلو عزیز با برساحل سلامتش و حنیف مزروعی نازنین و دفتر بی مخاطبش یا تمامی وبلاگ هایی که به انها لینک داده ام و همه را به این بازی مقدس دعوت می کنم اما آنها که هر روز بهشان سر می زنم همانها هستند که تعریفشان کرده ام.
پی نوشت : از دنیا دلگیرم ، از زمین و زمان دلگیرم و ای کاش این دلگیری زودتر تمام شود .
پی نوشت : دلتنگ جرعه ایی رفاقتم و دلتنگ پروانه و عطیه و شیوا و سپیده و نوشین و مهرداد و کوروش و امیر حسین و ... و بیشتر از همه دلتنگ خود تو که در منی و پنهان از من.
قرار شده هر کداممان از لینک ها و دوستان وبلاگ نویسمان آنهایی را که بیشتر می خوانیمشان توصیف کنیم در چند جمله،و شاید هم فقط یک جمله. اجابت می کنم باشو نازنین را و ابتدا هم با وبلاگ خودش آغاز می کنم .
باشو را پیش از وبلاگ نوشتن و وبلاگ نویسی کشف کرده ام. کارتونیست جوانی که قلمش نه فقط در کارتون که در نوشته هایش هم به همان ظرافت و جسارت است ،و البته پر از طعنه و کنایه که این خصلت را مستقیم از کاریکاتورهایش وام گرفته و نامه معروفش به مانا نیستانی شاید تلنگری بود به وبلاگستان در زمان بازداشت مانا .
جمهور ،مهدی محسنی ، وارطان و این روزها جمهوریت ، قطعآ در ردیف وبلاگ هایی است که نمی توان وبلاگستانی بود و سیاسی هم بود و خواست نقد تند و تیز اجتماعی هم خواند وبی تفاوت از کنار وی گذشت. نگاه بسیار دقیق و کنجکاو و قلم جسور و جذابش او را به یکی از شاخص ترین نمونه های موفق وبلاگ نویسی تبدیل کرده است و به نظر من بزرگترین حق ایی که در برگزاری مراسم دویچه وله از کسی ضایع شده است حقی بود که از وی در آخرین دوره برگزاری به ناحق گرفته شد و جایزه ایی را که بسیار شایسته اش بود از وی دریغ شد.او پدرخوانده وبلاگ های بسیاری است و یکی از آن همه هم وبلاگ میرا.
پروانه اسیر در زندان ایران در ردیف وبلاگ هایی است که نمی توان قلم توانمند و احساس لطیفش را نادیده گرفت . فعال حوزه حقوق زنان و کودکان ،فعال اجتماعی و کنشگر اجتماعی که نوشته هایش می تواند خوابی لطیف را برات تعبیر کند.از او بسیار آموخته ام و این روزها وبلاگش رنگ و روی روشنی یافته است.
گرگ صابونی ،که مریم پالیزبان ساخته شاید یکی از آن وبلا گ هایی بود که کشفش چون کشف یک تجربه ناب بود برای من . بازیگر جوان فیلم نفس عمیق ،که کشف کردم شاعر خوبی هم هست و نویسنده و شاید بسیاری دیگر که در پی کشفش هستم و از سرودهایش لذت برده و می برم.
مسیح ،مسیح علی نژاد یکی از وبلاگ های پربیننده که از زمانی که آواز دلفین ها را معنی کرد به تیغ فیلتر گرفتار شد . روزنامه نگار پرتوان و جسور و البته اخراجی معروف خانه ملت که کمترصبوری از کف داده و عصبانی شده که این روزها دارد عصبانی می شود.
وارش آسیه امینی را بسیار دوست دارم و نه فقط به خاطر وارش ،که بسیار این کلمه را با لهجه شیرین شمالی دوست دارم ،بلکه بخاطر شخصیت جذاب و قدرتمند نویسنده این وبلاگ ... . آسیه امینی برای یک نسل از کنشگران تازه نفس اسطوره و معلمی است هر چند شاید خود نداند که معلم و اسطوره آنان است.کنشگر جسور و پرتلاشی که معدود دفعاتی که دیده امش مقابل درهای اوین بوده.
آسیه امینی را تحسین می کنم بابت همه تلاش هایش برای همه آنچه در راه حقوق بشر می کند.
کسوف و کشف دنیا از دریچه دوربین . همه جاهست ،از تجمع زنان تا انجمن صنفی روزنامه نگاران و سد سیوند و پاسارگاد و ... ،این مرزشکنی اش قابل تحسین.
رازنو که گاهی پر است از رازهای نو و گاهی خوب است و گاهی متوسط و گاهی فقط جنجالی اما نمی توان دوستش نداشت و نخواندش ،و این همه می ماند با یک ای کاش ... .
خبرنگاران صلح را برای نه فقط خبرنگار بودن و طرفدار صلح بودنشان،چیزی که بسیار دوست دارم و این خود به خودی خود جذاب هست ،بلکه بابت همه آنچه می توان در وبلاگ گروهیشان یافت دوست دارم، چیزهای تازه و نابی را که می توان در وبلاگشان یافت دوست دارم.
گفتنی های یک دوست ،و چقدر این کلمه دوست را دوست دارم . از آدمهایی که شهامت تغییر دارند و بیشتر از آن شهامت اینکه تغییرشان را فریاد بزنند خوشم می امده و می آید و خالق گفتنی ها از این دسته ادمهاست و قابل تحسین.این روزها گفتنی هایش ته دیگ دار هم شده که باید خواندنی باشد.
بوی خاک ،که بوی ملایم خاک خیس را به مشامت می زند. خبرنگاری که خوب می بیند و خوب تر می نویسد . از آن آدمهای نابی که حرف و عملشان یکی است و در این زمانه نایاب شده است از آن معدود ادمهای که روابط پیچیده انسانی نمی تواند وی را به مقام مصالحه و مدارا با انچه غیرحق می داند بکشد.
پرشین کارتون که نشان داد ایرانی ها هم می توانند گروهی کار کنند اگر بخواهند.
مسافری که در فکر فردا ی وطن است. خواهری نازنین که خوب می نویسد و نمی توان او را از پشت کلماتش لمس کرد باید بشناسیش تا بدانی چرا میان همه وبلاگ نویس ها این یکی نه فقط برای من که برای بسیاری دیگر هم چون خواهر است.فعال و کنشگر اجتماعی ،فعال حوزه زنان و سیاست و اندیشه و بسیار بیش از این همه فعال عرصه حقوق بشر .
آفتابگردان عاشقی که یکی از بهترین دوستانم را بعد از شناختن او شناختم و این آشنایی با دوستی نازنین که برایم خواهری نازنین شده را مدیون آشنایی با وبلاگش هستم. طنز نوشته هایش را دوست دارم . نوشته هایش به تمام گرمای ناب وجودش را انعکاس می دهد. بسیار شبیه به نام وبلاگش آفتابگردانی در پی آفتاب که عاشقانه آن آفتاب را برای سرزمین سردش می خواهد.
نوای نی که هیچگاه نتوانستم نوای نی اش را تا انتها بشنوم . خوب می نویسد اما هنوز نمی داند نوشته ها در وبلاگ ها باید موجز باشد و کوتاه . هر چند در زندان که بود کشف کردم دلم حتی برای همان نوشته های طولانیش هم تنگ خواهد شد.
عبور از راه بی نقشه یک دانشجوی ممنوع الورود تعلیقی که اسم وبلاگش فصلی یک بار تغییر می کند و من این اسم آخر را بیشتر ازهمه دوست دارم . طنزهای تلخش را دوست دارم و مطالب سینمایش را نه . نقدهایش خوب هستند و گاهی هم نه چیزی شبیه خودش.
حقوق بشر و فردگرایی به شیوه بهزاد مهرانی که این روزها بیشتر از وبلاگ نویس در قالب روزنامه نگار فرورفته و نوشته های متین و منطقیش بسیار بیشتر از اینها باید و می تواند بازدید داشته باشد.
پی نوشت : وبلاگهای زیادی هستند که می خوانمشان همچون سمیه توحیدلو عزیز با برساحل سلامتش و حنیف مزروعی نازنین و دفتر بی مخاطبش یا تمامی وبلاگ هایی که به انها لینک داده ام و همه را به این بازی مقدس دعوت می کنم اما آنها که هر روز بهشان سر می زنم همانها هستند که تعریفشان کرده ام.
پی نوشت : از دنیا دلگیرم ، از زمین و زمان دلگیرم و ای کاش این دلگیری زودتر تمام شود .
پی نوشت : دلتنگ جرعه ایی رفاقتم و دلتنگ پروانه و عطیه و شیوا و سپیده و نوشین و مهرداد و کوروش و امیر حسین و ... و بیشتر از همه دلتنگ خود تو که در منی و پنهان از من.
